روستاها و شهرک‌های اطراف نوشهر کجا هستند؟

چرا آگهی‌ها نام روستا می‌آورند، نه شهر؟

نام روستا و نام شهرک یکی نیست.

یک سایت دیگر نوشهر را به دو بافت تقسیم می‌کند: شهری، و روستایی-ویلایی. می‌نویسد بیشتر ویلاهای مجلل و شهرک‌های معروف در بافت روستایی است و بیشترین تقاضا برای ویلا هم روی نوار ساحلی و جنگلی اطراف شهر است. این تقسیم به فهمیدن آگهی‌ها کمک می‌کند، ولی مرز رسمی نیست.

همان سایت می‌گوید ده منطقه را بر پایه محبوبیت، امکانات و قیمت بررسی کرده، ولی فهرستش نه بخش شماره‌دار دارد، بعضی با چند روستا کنار هم، و معیارها را با عدد نیاورده. ما رتبه نمی‌دهیم و فقط نام‌ها را مرتب می‌کنیم.

روستا یکی از واحدهای تقسیمات کشوری است و دهستان و شهرستان دارد. شهرک مجموعه‌ای است که روی بخشی از زمین ساخته شده و نامش ممکن است در چند جا تکرار شود. پس اول روستاها را با دهستان و فاصله می‌آوریم و بعد نام شهرک‌ها را.

از نوشهر تا رویان، روستاها به چه ترتیبی‌اند؟

بر پایه مختصات ویکی‌پدیا.

جدول زیر کار خودمان است، نه گزارش آن سایت. روستاها را از نزدیک‌ترین به دورترین نقطه از مرکز نوشهر چیده‌ایم. دهستان و جمعیت از ویکی‌پدیا (سرشماری ۱۳۹۵) است و فاصله خط مستقیم از مختصات ثبت‌شده در همان صفحه‌ها حساب شده. مختصات تقریبی است و ممکن است یکی دو کیلومتر خطا داشته باشد؛ راه رانندگی هم از خط مستقیم بیشتر می‌شود.

سه نام آگهی‌ها در فهرست روستاهای سرشماری نیست: سیسنگان، دریابیشه و ملکار. شاید نام محله یا شهرک باشند. مزگا هم در ویکی‌پدیا در دهستان خیرودکنار فهرست شده، هرچند مختصاتش کنار چیلک است.

کدام روستاها به شهر نزدیک‌ترند؟

لتینگان، امیررود، بندپی، نجارده و مزگاه.

یک سایت دیگر لتینگان و امیررود را برای دسترسی به خدمات مناسب می‌داند، بندپی و نجارده را به سکوت جنگل می‌شناساند، و ملکار و مزگاه را ۲۰ کیلومتر دورتر و ارزان‌تر می‌نویسد. جدول حرف آن سایت را کنار آنچه خودمان دیدیم می‌گذارد. «ارزان‌تر» و «امنیت بالا» را نسنجیده‌ایم و قیمتی نیاورده‌ایم.

معیارهای زندگی تمام‌سال را در مطلب «کدام منطقه نوشهر برای خرید ویلا مناسب‌تر است؟» آورده‌ایم.

چلک و چلندر کجا هستند؟

دو نام همسایه در دهستان بلده کجور.

در بازار ملک، «چلک» به منطقه‌ای ساحلی گفته می‌شود. در سرشماری دو روستای «چیلک» ثبت شده‌اند، چیلک سفلی و چیلک علیا، در دهستان بلده کجور. ویکی‌پدیای فارسی برای چیلک سفلی «چلک» را هم نوشته و ایران‌گرد روستا را دو بخش علیا و سفلی می‌داند. پس احتمالاً یکی‌اند، هرچند مرز محدوده‌ای که آگهی‌ها چلک می‌نامند را در منبع رسمی پیدا نکردیم.

یک سایت دیگر چلک را ۱۰ کیلومتری نوشهر می‌نویسد و می‌گوید فاصله دریا تا جنگل در آن فقط ۲ کیلومتر است. بافتش را «مهاجرپذیر» می‌خواند، یعنی خریداران زیادی از بیرون منطقه دارد، و از سه خیابان نام می‌برد: ریاست جمهوری، گل‌ها و کیسی (در پرسش‌های همان سایت از انوش هم نام برده شده). ایران‌گرد جاده کیسی را غرب چلک و روستای مزگاه را کنارش می‌آورد، ولی درباره بقیه چیزی نمی‌گوید.

چلندر را آن سایت همسایه چلک و ارزان‌تر از آن می‌داند و از آبشار معروف و مجتمع‌های تفریحی‌اش می‌نویسد؛ فاصله‌اش را ۱۳ کیلومتر آورده. چلندر در ویکی‌پدیا در همان دهستان است، با ۱٬۴۲۷ نفر در ۱۳۹۵ و حدود ۱۹ کیلومتر خط مستقیم. نقشه بلد برای آبشار چلندر (جاده چلندر) ۴٫۷ از ۴۳ رأی ثبت کرده. «ارزان‌تر» را نسنجیده‌ایم. نام شهرک‌های هر دو را در بخش شهرک‌ها آورده‌ایم؛ شهرک منظر دریا در چلک راهنمای جداگانه دارد.

سیسنگان و نخ شمال کجا هستند؟

کنار هم، با فاصله‌هایی که یکی نیستند.

یک سایت دیگر سیسنگان را ۲۲ کیلومتری نوشهر می‌نویسد و می‌گوید نامش را از پارک جنگلی معروفش گرفته، جنگل و دریا در آن به هم چسبیده‌اند و دریاچه آویدر ۳ کیلومتر دورتر است. نخ شمال را، که توسکاتک هم می‌گویندش، کنار سیسنگان و ۲۵ کیلومتری شهر می‌آورد: خیابانی راست از اتوبان به سمت کوه که پیشتر کارخانه ریسندگی بوده. می‌گوید شیب ملایم زمین از حیاط هم دید کامل به دریا می‌دهد و خانه بومی در آن نیست و همه‌اش شهرکی است.

عددها با منابع دیگر نمی‌خواند. سفرمارکت پارک جنگلی را ۲۷ و علی‌بابا ۳۲ کیلومتری نوشهر می‌نویسند. علی‌بابا آن را بیش از ۶۰۰ هکتار و میان صلاح‌الدین‌کلا و توسکاتک می‌داند و آویدر را حدود ۶٫۴ کیلومتر از جنگل. در ویکی‌پدیا روستایی به نام سیسنگان نیست، ولی توسکاتک هست: دهستان بلده کجور، ۱٬۵۸۳ نفر در ۱۳۹۵ و حدود ۲۷ کیلومتر خط مستقیم. کارخانه ریسندگی «نخ شمال» و بومی‌نبودن بافت را در منبعی نیافتیم.

صلاح‌الدین‌کلا، که پارک سیسنگان بنا به علی‌بابا کنارش است، در ویکی‌پدیا پرجمعیت‌ترین روستای دهستان بلده کجور است. آن سایت نامش را در این فهرست نیاورده. شهرکی به همین نام را در راهنمای «شهرک صلاح‌الدین‌کلا نوشهر» جداگانه بررسی کرده‌ایم، و شهرک گل کاغذی را، که آن سایت در نخ شمال می‌نویسد، در راهنمای «شهرک گل کاغذی نوشهر».

ونوش، نارنج‌بن و دریابیشه کجا هستند؟

میانه راه نوشهر و رویان.

یک سایت دیگر ونوش را در «مرز ۳۰ کیلومتری نوشهر و رویان» می‌نویسد، با دسترسی هم‌زمان به جاده‌های هراز و چالوس. می‌گوید در ونوش درخت‌های کاج از میان جنگل هیرکانی بالا آمده‌اند و منطقه در همه فصل‌ها سبز می‌ماند، و نارنج‌بن در دامنه کوه است و چشم‌انداز باز و دوری دارد.

ویکی‌پدیا هر دو را در دهستان کلج می‌گذارد: ونوش با ۲٬۶۶۹ نفر پرجمعیت‌ترین روستای دهستان است و نارنج‌بن، با ۱٬۱۰۸ نفر، مرکز آن. ونوش حدود ۳۴ کیلومتر خط مستقیم تا مرکز نوشهر و حدود ۹ کیلومتر تا رویان فاصله دارد، و ویکی‌پدیا آن را نزدیک‌ترین آبادی به دریاچه ارواح (ممرز) می‌نویسد. دسترسی به جاده هراز را تأیید نکردیم.

دریابیشه را آن سایت کنار مرز ونوش می‌گذارد، با معماری خاص، شهرک‌هایی به سبک انگلیسی و اروپایی و قطعات بزرگ. از مجتمع «آراد مارینا» هم نام می‌برد، با اسکله تفریحی، رستوران روی دریا و مرکز خرید، و از دو خیابان: البرز و سی‌بن. اقتصادآنلاین (اسفند ۱۴۰۱) دریابیشه را در محدوده ونوش، ۱۰ کیلومتر غرب رویان و ۳۳ کیلومتر شرق نوشهر نوشته است؛ ولی نام دریابیشه در فهرست روستاهای دهستان کلج نیست و آراد مارینا را در منبع مستقلی نیافتیم. شهرک را در راهنمای «شهرک دریابیشه نوشهر» جداگانه بررسی کرده‌ایم.

سیاه‌رود و وازیوار جزو نوشهرند یا رویان؟

نزدیک رویان، ولی نوشهری.

یک سایت دیگر سیاه‌رود را ۴ و وازیوار را ۶ کیلومتری رویان می‌نویسد و می‌گوید از نظر اسناد ثبتی هر دو متعلق به نوشهرند. همان سایت از رودخانه‌ای در وازیوار هم می‌گوید که از بالادست به دریا می‌رسد، و از یک جاده کمربندی از ونوش تا آب‌پری که به گفته او منطقه را از شلوغی ترافیک جدا می‌کند. هیچ‌کدام را در منبع دیگری نیافتیم.

ویکی‌پدیا هم این دو روستا را در دهستان کلج، بخش مرکزی شهرستان نوشهر ثبت کرده (۱۳۹۵: سیاه‌رود ۳۰۳ و وازیوار ۳۸۵ نفر)، هرچند از شهر رویان فقط حدود ۲٫۵ و ۵ کیلومتر خط مستقیم فاصله دارند. «اسناد ثبتی» یک پلاک را ما نمی‌توانیم بسنجیم؛ حوزه ثبتی را از ثبت اسناد بپرسید و با سردفتر یا وکیل مشورت کنید. «سیاه‌رود» نام جاهای دیگر هم هست و یک دهستان در شهرستان جویبار هم همین را دارد؛ پس آدرس را با نام شهرستان و دهستان بگیرید.

نشانی‌های ثبت‌شده هم یکی نیست. در یک فهرست آنلاین از کافه‌های رویان (در منابع آخر صفحه) نشانی‌هایی مثل «شهرستان نور، ویلاشهر» دیده می‌شود، در حالی که آن سایت ویلاشهر را زیر سیاه‌رود و وازیوار، یعنی نوشهر، آورده. خود شهر رویان در شهرستان نور است و شهرک فردوس رویان در رویان قرار دارد؛ راهنمای «شهرک فردوس رویان» آن را جداگانه بررسی کرده. شهرک گلستانک رویان هم راهنمای جداگانه دارد؛ برای آن هم شهرستان را جدا بپرسید، چون نام رویان در آگهی شهرستان را نمی‌گوید.

شهرک‌ها به گزارش یک سایت دیگر کدام‌اند؟

فقط نام؛ نه تأیید.

یک سایت دیگر زیر هر منطقه چند شهرک را «برند» نامیده. ما وجود، مجوز طرح، جواز ساخت یا کیفیت هیچ‌کدام را مستقل بررسی نکرده‌ایم؛ جدول زیر فقط نام‌هاست. «برند» برچسب آن سایت است و معیارش را نگفته.

نام بعضی شهرک‌ها در آن فهرست دو بار آمده: آفتاب و بهاران، هم در ونوش و هم در نخ شمال. پس نام به‌تنهایی برای شناختن یک شهرک کافی نیست؛ نشانی، شماره پلاک و نام شهرستان را هم بپرسید.

سه نام این فهرست راهنمای جداگانه دارند: منظر دریا (چلک)، گل کاغذی (نخ شمال) و دریابیشه. سه شهرک دیگر هم که در فهرست آن سایت نیامده‌اند راهنما دارند: صلاح‌الدین‌کلا، گلستانک رویان و فردوس رویان.

پیش از باور کردن یک نام، چه بپرسیم؟

نام روستا یا شهرک در آگهی نشانی نیست. این پنج کار را پیش از دیدن پلاک انجام دهید:

• دهستان و شهرستان را بپرسید، نه فقط نام روستا. سیاه‌رود و وازیوار با رویان گفته می‌شوند ولی در شهرستان نوشهرند.
• نام شهرک را با نشانی کامل و شماره پلاک تطبیق دهید. نام‌هایی مثل آفتاب و بهاران در دو منطقه تکرار شده‌اند.
• فاصله را در جاده امتحان کنید. فاصله‌های آگهی با خط مستقیم هم نمی‌خوانند.
• اگر قرار است سال‌به‌سال بمانید، فاصله تا بیمارستان و مدرسه را خودتان در جاده بسنجید و از ساکنان بپرسید. «امنیت بالا» ادعای یک سایت است، نه آمار.
• سند، کاربری و جواز را جداگانه ببینید. راهنماهای «انواع سند ملکی» و «کاربری جنگل جلگه‌ای» را بخوانید و با سردفتر یا وکیل مشورت کنید.